Ta błędna decyzja spowodowała tylko powiększenie liczby strat. Konsekwencją porażki była decyzja wycofania się ze zdobytej wsi Szu’afat, która wobec niepowodzenia natarcia nie przedstawiała żadnej wartości. Żołnierze 5 Batalionu wycofując się, wysadzili część domów wioski. Żołnierze 4 Batalionu musieli także opuścić zajętą wcześniej wieś Bajt Surik. W ten sposób pierwsza faza operacji Jewusi zakończyła się niepowodzeniem. W bitwie o An-Nabi Samu’il zginęło 44 żołnierzy żydowskich, a 88 zostało rannych. Strona arabska straciła 15 zabitych i zdołała utrzymać swoje pozycje.
Reakcje i następstwa Była to jedna z najcięższych porażek Palmach podczas tej wojny. Bardzo mocno osłabiła ona morale żołnierzy Brygady „Harel”. Decyzje dowódców zostały poddane bardzo silnej krytyce, obniżając dyscyplinę i osłabiając w ten sposób skuteczność ich dowodzenia w brygadzie. Musiała ona jednak bardzo szybko zmobilizować się, gdyż jeszcze w tym samym tygodniu wzięła udział w kolejnych walkach operacji Jewusi. Najpoważniejszą konsekwencją przegranej było pozostanie obszaru An-Nabi Samu’il i Wzgórza Radar w rękach arabskich – do 1967 roku pozostawały one pod kontrolą Jordanii. Natomiast żydowska enklawa na północy miasta musiała zostać ewakuowana i upadła.
Zobacz też Lista bitew i operacji podczas wojny domowej w Palestynie
Przypisy
Bibliografia
N