Bitwa o Nabi Samuil – bitwa stoczona podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny. Walki były toczone o położoną na północ od Jerozolimy arabską wieś An-Nabi Samu’il. W ramach operacji Jewusi w dniu 23 kwietnia 1948 roku siły żydowskiej Hagany podjęły nieudaną próbę odblokowania enklawy osiedli Atarot i Newe Ja’akow. Był to także pierwszy raz, gdy siły żydowskie przekroczyły granice podziału Mandatu Palestyny wyznaczone przez rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181. Atak zakończył się niepowodzeniem. Była to jedna z najcięższych porażek żydowskich sił uderzeniowych Palmach podczas tej wojny.
Tło wydarzeń Wieś An-Nabi Samu’il jest położona na szczycie wzniesienia o wysokości 884 metrów n.p.m., które wchodzi w skład wzniesień zamykających od północy płaskowyż Jerozolimy. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 zakładała, że na terenie byłego Mandatu Palestyny miały powstać dwa państwa (żydowskie i arabskie) oraz mała międzynarodowa strefa obejmująca Jerozolimę i Betlejem. Strefa międzynarodowa miała pozostawać poza granicami obu państw i być zarządzana przez Narody Zjednoczone, które stawały się gwarantem bezpieczeństwa wszystkich świętych miejsc chrześcijaństwa, islamu i judaizmu w obu miastach. Wieś An-Nabi Samu’il miała znaleźć się w państwie arabskim.