W wolnym czasie podnosił kwalifikacje pilota, latając w Aeroklubie Warszawskim. W 1951 w Centrum Wyszkolenia Lotniczego Ligi Lotniczej we Wrocławiu odbył kurs pilotażu samolotowego. W 1951 został powołany do odbycia służby wojskowej, otrzymał przydział do Katedry Silników Lotniczych Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie. W 1954 uzyskał II klasę pilota samolotowego.
Latał na samolotach takich jak Piper Cub, CSS-13, RWD-13, LWD Zuch, Jak-18, LWD Junak i Zlin 26.
W latach 1956–1957 ukończył kurs dla pilotów doświadczalnych przy ITWL. W 1957 odbył przeszkolenie na samolocie odrzutowym Lim-1. Latał następnie na takich maszynach wojskowych takich jak Lim-2, Lim-5, Lim-6, MiG-19 i MiG-21. Wykonywał również loty na samolotach tłokowych: Ił-10, Jak-11, Jak-12 oraz śmigłowcach: SM-1 i SM-2. Uczestniczył w pokazach lotniczych TS-8 Bies. Był oblatywaczem samolotu PZL TS-11 Iskra, brał także udział w lotach porównawczych prototypów Aero L-29 Delfín i Jak-30 w Monino w ZSRR (z A. Abłamowiczem). Często uczestniczył także w lotach akrobacji zespołowej. Był autorem kilku instrukcji i opracowań metodycznych. Opracował metodę lądowania z wyłączonym silnikiem dla samolotów MiG-15 i podobnych.