Dmitrij Siergiejewicz Leonow (, ur. we wsi Ługowka w guberni tulskiej, zm. w styczniu 1981 w Moskwie) – wyższy radziecki oficer, generał porucznik, szef Drugiego Zarządu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR (1953–1954), szef Trzeciego Zarządu Głównego KBP (1954–1959).
Życiorys Od 1918 w RKP(b), od 1922 w Armii Czerwonej, funkcjonariusz partyjno-polityczny w wojsku, od 1933 szef wydziału politycznego dywizji, komisarz korpusu strzelców. W 1931 ukończył kursy starszych oficerów politycznych przy Akademii Wojskowo-Politycznej im. Lenina. W latach 1937–1941 członek Rady Wojennej Zabajkalskiego i Uralskiego Okręgu Wojskowego. Uczestnik stalinowskich represji przeciw dowództwu Armii Czerwonej.
W czasie II wojny światowej był członkiem Rady Wojennej 22 Armii, od października 1941 członek Rady Wojennej Frontu Kalinińskiego, a od października 1943 1 Frontu Bałtyckiego. 6 grudnia 1942 mianowany generałem porucznikiem. Od listopada 1944 do maja 1945 był zastępcą szefa Sztabu Generalnego ds. politycznych. Od maja do września 1945 był członkiem Rady Wojennej Frontu Dalekowschodniego i 2 Frontu Dalekowschodniego.