Takie rozwiązanie przyjęto, respektując nakaz carycy Katarzyny II nakazujący budować przy ulicach kolejne obiekty w równych rzędach. W XIX w. obiekt został gruntownie odremontowany, za co protoprezbiter Pawieł Sokołow otrzymał osobiste podziękowania od metropolity moskiewskiego Filareta.
Po rewolucji październikowej cerkiew początkowo pozostawała czynna. W 1919 w domu duchowieństwa przy niej zamieszkał późniejszy święty archimandryta Hilarion (Troicki). Obiekt sakralny zamknięto w 1931 i zaadaptowano na mieszkania, a następnie na pracownie rzeźbiarzy. Zniszczono cerkiewne kopuły. W 1957 wysadzona w powietrze została cerkiewna dzwonnica. Na początku lat 70. XX wieku na murach świątyni pojawiły się pęknięcia w związku z budową w sąsiedztwie budynku stacji metra „Kołchoznaja”. Renowacją obiektu jeszcze w tej samej dekadzie zajęli się architekci Piotr Baranowski i Oleg Żurin. Przywrócili oni zabytkowej cerkwi pierwotny wygląd. Po ukończeniu prac istniał plan przekształcenia świątyni w salę koncertową, jednak na prace adaptacyjne zabrakło funduszy. Rosyjski Kościół Prawosławny odzyskał obiekt w 1990. Cerkiew Trójcy Świętej pełni funkcje świątyni parafialnej, ponadto odbywają się w niej nabożeństwa w intencji poległych marynarzy.
Przypisy
Trójcy, Srietienka Moskwa, Srietienka Trójcy, Mieszczanskij, Srietienka