Franklin Pierce (ur. 23 listopada 1804 w Hillsborough, zm. 8 października 1869 w Concord) – 14. prezydent Stanów Zjednoczonych w latach 1853–1857.
Młodość i edukacja Franklin Pierce urodził się 23 listopada 1804 w Hillsborough, jako syn generała Benjamina Pierce’a i jego drugiej żony. Uczęszczał do szkoły w Hancock i Francetown. Następnie podjął studia w Bowdoin College, który ukończył 1 września 1824. Trzy lata później uzyskał prawo do prowadzenia samodzielnej praktyki prawniczej.
Kariera polityczna W 1828 roku został członkiem legislatury stanowej New Hampshire i był nim do 1832, kiedy to został wybrany do Izby Reprezentantów. Po pięciu latach został wybrany do Senatu, gdzie zasiadał do 1842 roku, kiedy to zrezygnował z mandatu ze względu na stan zdrowia i osiadł w Concord.
Był aktywny w Partii Demokratycznej, co zaowocowało propozycją objęcia stanowiska prokuratora generalnego w gabinecie Jamesa Polka w 1846. Pierce jednak odmówił, a rok później zaciągnął się do wojska. Brał aktywny udział w wojnie z Meksykiem i w ciągu dwóch miesięcy awansował na generała brygady. Z wojska wystąpił wiosną 1848.