Od 20 maja 1933 był chargé d’affaires RP w Egipcie. Z dniem 31 sierpnia 1933 został przeniesiony z dyspozycji Ministra Spraw Zagranicznych do rezerwy z jednoczesnym przydziałem w rezerwie do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Placówką w Kairze kierował do lipca 1934. Po powrocie do Warszawy zmarł 28 sierpnia 1934. 1 września 1934 został pochowany w Warszawie.
Tadeusz Jaroszewicz od 1919 był żonaty z Haliną (Heleną) z Chełmickich h. Nałęcz, członkinią POW, senatorem RP, z którą miał dwoje dzieci: syna Jana (1920–1942), żołnierza kampanii wrześniowej 1939 i ZWZ-AK, poległego w szeregach „Wachlarza”, córkę Marię Ewę po mężu Zielińską (ur. 1923), żołnierza ZWZ-AK, uczestniczkę powstania warszawskiego, artystę plastyka, rzeczoznawcę Ministerstwa Kultury i Sztuki.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 234 (30 czerwca 1921) Krzyż Niepodległości z Mieczami (28 grudnia 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” - zamiast uprzednio nadanego Krzyża Niepodległości (). Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Krzyż Komandorski Orderu Miecza (Szwecja, 13 marca 1934) Krzyż Komandorski Orderu Białej Róży Finlandii (Finlandia, 13 marca 1934) Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)
Przypisy
Bibliografia