Z uwagi na konstrukcję kadłuba, jak wszystkie jednostki swojego typu, dysponował bardzo dużym współczynnikiem marginesu bezpieczeństwa wynoszącym nominalnie 2,5, co przy zanurzeniu testowym wynoszącym 100 metrów, pozwalało mu na względnie bezpieczne zanurzanie się na głębokość do 250 metrówUlrich Gabler: Submarine design, s. 38. Układ napędowy okrętu tworzyły dwa silniki Diesla MAN, ładujące akumulatory dla dwóch silników elektrycznych AEG, napędzających dwa wały. Tak skonfigurowany system energetyczny jednostki zapewniał okrętowi moc wyjściową 3200 bhp na powierzchni oraz 560 shp w zanurzeniu. Jednostka zdolna była nominalnie do osiągnięcia prędkości 17 węzłów na powierzchni oraz 7,5 węzła w zanurzeniu, przy czym zasięg okrętu wynosił odpowiednio 8500 mil morskich przy prędkości 10 węzłów na powierzchni oraz 80 Mm przy prędkości 4 węzłów w zanurzeniuPaul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History, s. 205-210. W lutym 1945 roku, okręt został wyposażony w chrapyU-977, uboat.net. Płaszczyzny sterowe okrętu stanowiły dwa symetryczne stery głębokości umieszczone na rufie za śrubami oraz stałe stery głębokości o niewielkim promieniu obrotu na dziobie, a także podwójne stery kierunku za sterami głębokości na rufie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — U-977 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.