W 2000 wygrał wybory uzupełniające do Rady Najwyższej, a w 2002 uzyskał reelekcję, kandydując wówczas w okręgach obwodu kirowohradzkiego i sprawując mandat do 2006. Zasiadał w różnych frakcjach, m.in. SDPU(O) i Partii Ludowej. Od 2004 był także przewodniczącym partii politycznej Związek Demokratyczny. Od lutego 2007 do marca 2008 pełnił funkcję pierwszego wiceministra ochrony zdrowia, ponownie zajmował to stanowisko od marca 2009 do marca 2010, będąc wówczas również głównym lekarzem sanitarnym kraju. W 2012 powrócił do Rady Najwyższej jako kandydat Partii Regionów w jednym z okręgów obwodu charkowskiego. Frakcję regionałów opuścił w lutym 2014 po wydarzeniach Euromajdanu, w październiku tego samego roku jako kandydat niezależny ponownie został wybrany do parlamentu.
Odznaczenia Order „Za zasługi” II klasy (2007), III klasy (2002)
Przypisy
Kategoria:Deputowani Rady Najwyższej Ukrainy Kategoria:Doktorzy honoris causa Państwowego Uniwersytetu Medycznego w Tarnopolu Kategoria:Ludzie związani z Charkowem Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina) Kategoria:Politycy Partii Ludowej (Ukraina) Kategoria:Politycy Partii Regionów Kategoria:Ukraińscy lekarze Kategoria:Ukraińscy wiceministrowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni na Ukrainie Kategoria:Urodzeni w 1962