Po ataku Niemiec na Polskę dywizjon pozostawał na stanowiskach na Kępie Oksywskiej. Zaczął uczestniczyć w walka od 10 września 1939 roku, gdy oddziały niemieckie rozpoczęły atak na Kępę Oksywską. Walki zakończył w dniu 18 września 1939 roku, gdy zużyto wszystką amunicję do dział. Żołnierze dywizjonu dostali się do niewoli niemieckiej w dniu 19 września 1939 roku w momencie kapitulacji oddziałów Lądowej Obrony Wybrzeża.
Obsada personalna Dowódca dywizjonu – mjr Władysław Kański Dowódca 1 baterii – kpt. mar. Józef Małkiewicz Dowódca 2 baterii – por. Eugeniusz Kloc Dowódca 3 baterii – por. Stanisław Głuszyk
Bibliografia
Kategoria:Dywizjony artylerii lekkiej II Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie dywizjony artylerii lekkiej z okresu kampanii wrześniowej Kategoria:Polskie jednostki artylerii rozwiązane w 1939 Kategoria:Polskie jednostki artylerii utworzone w 1939