Po II wojnie światowej działały dwa ośrodki: Szychany-1 pracujące oficjalnie dla Państwowego Instytutu Technologii Syntezy Organicznej podlegającego Ministerstwu Przemysłu i Szychany-2, gdzie działało laboratorium badawcze i poligon doświadczalny broni chemicznej. Te zamknięte miasta, nazywane również Wolsk-17 i Wolsk-18, znajdowały się w odległości 4 km od siebie. W 1992 roku w obu tych lokalizacjach dokonywano zniszczenia broni chemicznej. Wzbudziło to podejrzenia Zachodu, jednak w 1997 roku prezydent Borys Jelcyn ogłosił je miastami zamkniętymi, utajniając charakter prowadzonej tu działalności.
Szychany-1, obok Nowoczeboksarska i Wołgogradu, były głównymi ośrodkami badawczymi broni chemicznej w ZSRR, podczas gdy Szychany-2 i Turkus w Kazachstanie były najważniejszymi poligonami doświadczalnymi.
Gdy w latach 90. ZSRR przystąpił do Konwencji o zakazie broni chemicznej, zadeklarował posiadanie w swych arsenałach 40 000 ton broni chemicznej. Niszczenie arsenałów broni chemicznej rozpoczęto w 1989, jednak stopień realizacji tego procesu jest nieznany i oceniany (m.in.