II wystawa 3 kwietnia 1910 roku miała miejsce II wystawa De Unga. Wzięli w niej udział: Gregori Aminoff, Ture Ander, Arthur Carlson-Percy, Leander Engström, Isaac Grünewald, Knut Jansson, Arvid Nilsson, Carl Ryd, Gösta Sandels, Birger Simonsson, Sigfrid Ullman, Edward Hald, Albert Hoffsten, Einar Nerman, Gadde Strandberg, Arthur Sahlén i (poza katalogiem) Tor Bjurström. Wystawa okazała się sukcesem w oczach zwiedzających, natomiast wielu krytyków potraktowało ją jako artystyczne oszustwo. Jedynym obrońcą był August Brunius, ale nawet i on miał zastrzeżenia do niektórych prac.
III wystawa 9 maja 1911 roku miała miejsce III wystawa De Unga, jednak nie wzbudziła ona już takiego zainteresowania, jak poprzednia. Udział w wystawie wzięli: Gregori Aminoff, Ture Ander, Tor Bjurström, Arthur Carlson-Percy, Leander Engström, Isaac Grünewald, Albert Hoffsten Knut Jansson, Hadar Jönzen, Gunnar Lundh, Arvid Nilsson, Carl Ryd, Gösta Sandels, Birger Simonsson, Sigfrid Ullman, Edward Hald, Erik Gustaf Lindwall i Einar Nerman. Choć głosy krytyki były podobne jak poprzednio, to stało się jasne, iż malarzy wchodzących w skład De Unga traktować należy jako orędowników sztuki przyszłości.