Na czele partii stanął Iszak Farhan, reprezentant umiarkowanego skrzydła jordańskich Braci Muzułmańskich, w latach 1970-1973 minister edukacji, a następnie spraw religijnych. W nowej ordynacji wyborczej zawarto ograniczenia, które islamiści uważali za wymierzone w swoje ugrupowanie: zakaz prowadzenia działalności społecznej (charytatywnej) przez partie polityczne oraz zakaz zaangażowania politycznego stowarzyszeń, co delegalizowało również agitację polityczną na terenie meczetów. W związku z takim brzmieniem ordynacji Bracia Muzułmańscy rozważali początkowo bojkot wyborów, ostatecznie jednak wystawili swoich kandydatów. Islamski Front Działań miał być partią, uczestniczącą w demokratycznym życiu politycznym, podczas gdy Bracia Muzułmańscy mieli kontynuować działalność społeczną i rozwijać aktywność kaznodziejską. Wyrazem demokratycznego charakteru partii miało być dopuszczenie do uczestnictwa w niej zarówno mężczyzn, jak i kobiet (które w stowarzyszeniu Braci Muzułmańskich nie mogły być aktywne)W głosowaniu 9 listopada 1993 Islamski Front Działań uzyskał szesnaście mandatów (na 80);