Od IX 1980 r. w „Solidarności”. W 1980 był inicjatorem założenia Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauk. W grudniu 1981 uczestniczył w Kongresie Kultury Polskiej w Warszawie. W stanie wojennym internowany w Ośrodku Odosobnienia w Warszawie-Białołęce i Jaworzu. 9 maja 1982 r. aresztowany pod zarzutem kontaktów z osobami działającymi na rzecz obcej organizacji w celu działania na szkodę interesów politycznych PRL, 26 czerwca 1982 r. skazany w trybie doraźnym przez Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego na 2 lata więzienia. 15 września 1982 r. w wyniku rewizji przed Izbą Wojskową Sądu Najwyższego uniewinniony i zwolniony. 1 października 1982 roku Sąd Najwyższy Izba Wojskowa uwzględnił rewizję złożoną przez prokuratora i uchylił wyrok. Sprawa została ponownie przekazana do rozpatrzenia sądowi I instancji. 18 października 1982 roku, po kolejnym rozpatrzeniu sprawy, Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego skazał Ryszarda Herczyńskiego na karę 16 miesięcy pozbawienia wolności. 30 lipca 1983 został zwolniony na mocy amnestii.