Historia Chociaż szkoła istniała już w IX-X wieku, okres jej świetności przypada na XI-XIII wiek. W 984 szukał ratunku u medyków w Salerno biskup Verdun AdalberonGłusiuk A. 2020: Historia szkoły medycznej w Salerno. Mówią Wieki, 6, s. 23. W Salerno działał w XI w. Konstantyn Afrykańczyk, tłumacz arabskich dzieł medycznych. W 1231 Fryderyk II Hohenstauf zadekretował, iż praktykę lekarską wolno było pełnić tylko absolwentom szkoły salerniańskiej, legitymującym się odpowiednim dyplomem. W 1280 Karol II Andegaweński przyjął statuty szkoły, czyniąc z niej medyczne studium generale. Wraz z powstaniem Uniwersytetu w Neapolu ranga szkoły zaczęła spadać. Sławę zdobyły stopniowo uczelnie medyczne w Montpellier, Padwie i Bolonii. Szkołę ostatecznie zamknął Joachim Murat 29 listopada 1811. Ostatnią oficjalną siedzibą był Pałac Copeta w Salerno. W Salerno na równi z mężczyznami mogły studiować medycynę kobiety.
Osobistości związane z uczelnią Konstantyn Afrykańczyk (XI wiek) Trotula z Salerno (XI lub XII wiek) Rogerius Salernitanus (XII wiek) Matteo Silvatico (XIV wiek) Rebecca Guarna (XIV wiek) Vincenzo Braca (XVII wiek) Domenico Cotugno (XIX wiek) Giuseppe Gaimari (XIX wiek)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia medycyny Kategoria:Nieistniejące uczelnie