Marchlewskim i Janem Roblem, zajmując się m.in. chemią chlorofilu.
Lata 1917–1939 thumb|Pałac Czartoryskich w Puławach, w latach 1917–1950 – Państwowy Instytut Naukowy Gospodarstwa Wiejskiego Wydarzenia w okresie 1914–1918 (zakończenie okresu zaborów) umożliwiły rozwój polskiej nauki i szkolnictwa wyższego, w tym istniejących uniwersytetów i nowych placówek badawczych. Już w roku 1917 utworzono w Puławach Państwowy Instytut Naukowy Gospodarstwa Wiejskiego – pierwszą i jedyną wówczas jednostkę tego typu w Polsce, której pierwszym dyrektorem został prof. Leon Marchlewski. Henryk Malarski znalazł się w grupie specjalistów, którym powierzono kierownictwo wydziałówStanowiska kierowników wydziałów zajęli m.in. Antoni Sempołowski – hodowca roślin, Feliks Jaroszyński – serolog, Zygmunt Weyberg – mineralog, Kazimierz Bassalik – mikrobiolog, Józef Trzebiński – botanik, Emil Godlewski – fitofizjolog, Stefan Kopeć – biolog, Tadeusz Mieczyński – gleboznawca kartograf), Stanisław Minkiewicz – entomolog, Stefan Lewicki – hodowca zbóż, Lucjan Kaznowski – hodowca roślin pastewnych, przemysłowych i technicznych, Józef Sypniewski – specjalista w zakresie podstaw szczegółowej uprawy roli i roślin, Roman Prawocheński – zootechnik, Zenon Wierzchowski – biochemik.. Przeniósł się na stałe z Krakowa do Puław.