W XX-leciu międzywojennym Po I wojnie światowej pierwszym wydarzeniem wysokiej rangi na skoczni w Sławsku były mistrzostwa Polski w skokach narciarskich w 1923 r., połączone z otwarciem nowego schroniska Karpackiego Towarzystwa Narciarzy (KTN). Zwycięzcą został Andrzej Krzeptowski I, a kolejne miejsca zajęli Aleksander Rozmus i Henryk Mückenbrunn. Najdłuższą odległość uzyskał wówczas Rozmus - 20,5 m. Jak podawał wówczas Przegląd Sportowy skocznia, na której odbyły się zmagania seniorów, mieściła się na "północnym stoku" Zełenego, na Kiczerce rywalizowali zaś juniorzy ("na małej skoczni"). W styczniu 1924 r. w Sławsku odbyły się międzyklubowe zawody, zorganizowane przez KTN. W kategorii seniorów zwyciężył Elgin Scott z Czarnych Lwów.

W 1927 r. otwarto nową skocznię w Sławsku, zbudowaną staraniem sekcji narciarskiej Czarnych Lwów. Posiadała ona stromy zeskok i umożliwiała skoki o długości 20-30 m. W 1931 r. na "skoczni wybudowanej w roku bież[ącym] na Kiczerce" KTN zorganizowało mistrzostwa okręgu lwowskiego, w których zwyciężył Antoni Wronka z Czarnych Lwów (21 i 25 m);