Na czubie drzewca zatwierdzone było niewielkie ostrze, u którego zwisały sznurki ze złotymi frędzlami.
Historia Sztandar Świętego Piotra był w użyciu za pontyfikatu Aleksandra II, w tragicznym okresie walki o inwestyturę. Podczas gdy król niemiecki nie uznawał władzy papieskiej, papież, by wzmocnić swój wizerunek, używał aktów symbolicznych, takich jak pozwolenie na użycie Sztandaru Świętego Piotra tym władcom, którzy uznawali swoją zależność od Rzymu w zamian za błogosławieństwo: Wilhelm Zdobywca, Sancho Ramírez czy królowie normańscy walczący o Sycylię. Gonfalon czy bandera używane były podczas ceremonii inwestytury, gdzie papież udzielał władzy jurysdykcyjnej, stając się formalnie panem państw europejskich. Słowo "bandera" pochodzi od słowa ban, oznaczającego władzę jurysdykcyjną w świecie germańskim. Sztandar Świętego Kościoła Rzymskiego używany był zarówno podczas krucjat jak i podczas bitwy pod Lepanto w 1571.