Emineh Pakrawan została zatrudniona na Uniwersytecie Teherańskim, gdzie prowadziła wykłady z zakresu historii sztuki. Następnie została również prywatną nauczycielką niektórych dzieci z panującej dynastii Pahlawich.
W 1949 Hasan Pakrawan został pierwszym irańskim attaché wojskowym w Pakistanie i otrzymał awans na pułkownika. W okresie pełnienia tych obowiązków odwiedził go młody szach Mohammad Reza Pahlawi, który poszukiwał wówczas w siłach zbrojnych młodych i uzdolnionych oficerów, którzy mogliby stać się filarem jego rządów. Pakrawan musiał zrobić na nim dobre wrażenie, gdyż wkrótce później został powołany na dyrektora wywiadu wojskowego G-2. Podlegające mu siły zajmowały się m.in. infiltrowaniem opozycji, w szczególności komunistycznej partii Tude.
W okresie sprawowania urzędu premiera przez Mohammada Mosaddegha Pakrawan został w niejasnych okolicznościach odwołany ze stanowiska i skierowany jako dyplomata najpierw do Francji, a następnie do Indii, gdzie był attaché wojskowym. Wrócił do kraju na polecenie szacha w 1957, cztery lata po obaleniu Mosaddegha, by wziąć udział w tworzeniu – wspólnie z amerykańskimi doradcami – nowej tajnej policji politycznej SAWAK. Jej pierwszym dyrektorem został gen. Tejmur Bachtijar, zaś Hasana Pakrawana i jego zaufanego współpracownika Alawiego Kię powołano na jego zastępców.