Był prezesem rady nadzorczej Powiatowego Towarzystwa Zaliczkowego w Sanoku. W Nowosielcach utworzył sądy polubowne oraz samopomoc. Był członkiem rady nadzorczej Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie. Był członkiem rady oddziału sanocko-lisko-brzozowskiego Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego oraz delegatem tegoż. Był też delegatem Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Jako właściciel tabularny został wylosowany jako przysięgły główny sądu przysięgłych w Przemyślu.
29 października 1891, w uznaniu zasług dla miasta Sanoka, otrzymał tytuł honorowego obywatelstwa Sanoka (w tym samym dniu ten tytuł otrzymał także Stanisław Gniewosz). Ponadto otrzymał honorowe obywatelstwa Rymanowa i Bukowska.
Jego żoną była Izydora także z rodu Gniewoszów herbu Rawicz (córka Włodzimierza), z którą miał syna Wiktora (1879-1921, oficer i spadkobierca dóbr rodzinnychAlojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 406.) oraz córkę Aleksandrę wzgl. Olgę (ur. 1880, od 1901 zamężną z oficerem Stefanem Rozwadowskim, zmarłym w 1903, a od 1905 zamężna ze Stefanem Janowskim, synem Zygmunta, tj. właściciela Falejówki nieopodal Nowosielec, zmarłym w 1906).