Premier Iranu Mohammad Reza Pahlawi mianował gen. Razmarę premierem w 1950. Przed tym wydarzeniem generał wielokrotnie spotykał się z przedstawicielami dyplomacji amerykańskiej i brytyjskiej, przekonując, że jako szef rządu będzie w stanie rozwiązać w korzystny dla USA i Wielkiej Brytanii sposób narastający konflikt o kontrolę nad irańską ropą naftową i poradzić sobie z opozycyjnym Frontem Narodowym kierowanym przez Mohammada Mosaddegha. Mohammad Reza Pahlawi obawiał się ambitnych oficerów, którzy mogliby odsunąć go od władzy. Został jednak przekonany do tego przez dyplomatów brytyjskich i amerykańskich. Zastrzegł jedynie, że jako premier Razmara nie będzie miał żadnego wpływu na wojsko.
Podstawowymi hasłami politycznymi Alego Razmary jako premiera była częściowa decentralizacja i walka z korupcją. Jego współpraca z Mohammadem Rezą Pahlawim była od początku trudna. Szach bardzo szybko zaczął skarżyć się Brytyjczykom, że premier działał przeciwko niemu. Być może w celu podważenia pozycji Razmary monarcha zgodził się na powrót do Iranu ajatollaha Kaszaniego, który krótko potem wezwał wszystkich Irańczyków do sprzeciwiania się rządowi, zarzucając mu wysługiwanie się obcym mocarstwom. W Madżlesie dochodziło do awantur, premiera nazywano dyktatorem, jednak ten nie zwracał na to uwagi.