W 1977 opublikował razem z Karimem Sandżabim i Dariuszem Foruharem list otwarty do szacha Mohammada Rezy Pahlawiego, w którym wzywał go do zwolnienia więźniów politycznych, wprowadzenia systemu wielopartyjnego i poszanowania konstytucji. Po jego wydaniu został pobity i aresztowany. Szybko wyszedł jednak z więzienia. Jeszcze w tym samym roku spotkał się z premierem Amirem Abbasem Howejdą, który zachęcał go do politycznej współpracy. W warunkach zaostrzającego się kryzysu wewnętrznego w Iranie przywództwo Frontu Narodowego podjęło ścisłą współpracę z duchowieństwem szyickim przeciwko szachowi. Szapur Bachtijar ponownie znalazł się we frakcji mniejszościowej, opowiadając się za ustanowieniem w Iranie świeckiej demokracji, a przeciwko ustrojowi teokratycznemu.
Premier Iranu 29 grudnia 1978 szach, podejmując ostatnią próbę rozwiązania kryzysowej sytuacji i uratowania monarchii, mianował Bachtijara premierem Iranu. Szapur Bachtiar zgodził się przyjąć stanowisko, gdy Mohammad Reza Pahlawi obiecał mu, że wyjedzie z kraju, zlikwiduje tajną policję polityczną SAWAK, jak również postawi przed sądem osoby, które w poprzednich miesiącach nakazywały rozpędzanie manifestacji politycznych. Gdy Bachtiar został premierem, Front Narodowy usunął go ze swoich szeregów.