Sześć lat spędziła w Szczawnicy. Jej sposób myślenia oraz metody pracy pedagogicznej i społecznej opisał Jan Wiktor w powieści Orka na ugorze. O jej działalności w Szczawnicy pisał także Janusz Sondel w Pamiętnikach przedwojennego instruktora rolnego. W Szczawnicy Maria Bielawska rozpoczęła organizowanie czytelnictwa i klubów dyskusyjnych. Na bocheńszczyznę powróciła w 1938 r. Objęła posadę nauczycielki w Mikluszowicach, a następnie w Rzezawie i Bochni. Zaangażowała się w działalność bocheńskiego Koła Towarzystwa Szkoły Ludowej, kierowanego przez Emila Języka, i w prowadzenie biblioteki.
W czasie okupacji hitlerowskiej była świadkiem próby niszczenia i ratowania bocheńskich księgozbiorów, włączyła się wówczas w tajne nauczanie. Wiosną 1945 r. została sekretarzem komitetu redakcyjnego przy Inspektoracie Szkolnym. Rozpoczęła pracę w komitecie wydającym druki do nauki czytania – „Czytajmy” i „Czytajcie”. Następnie znalazła się w grupie nauczycielek skierowanych na pierwszy kurs bibliotekarski w Kórniku.