Kielecki strajk w roku 1905 zapoczątkowały informacje, które delegaci z Warszawy przywieźli do Kielc 30 stycznia. Poinformowali oni, że strajk rozpoczęły tamtejsze uniwersytet oraz politechnika, a organizacje warszawskie wezwały uczniów wszystkich szkół średnich do rozpoczęcia protestu w dniu 3 lutego. Funkcjonujące w Kielcach kółka młodzieży postępowej i narodowej zorganizowały w piwnicy domu Saskich przy Rynku zebranie, na którym wybrano komitet strajkowy. Współprzewodniczącymi zostali Mieczysław Koczanowicz (kółko narodowe) i Władysław Szanser (kółko postępowe). W skład komitetu weszło nadto dwoje dziewcząt z gimnazjum żeńskiego – Ewa Górkiewicz i Sabina Gołuchowska. Kierownictwo pozostawało również w kontakcie z lokalnymi strukturami Polskiej Partii Socjalistycznej (głównie ze Stanisławem Gruszczyńskim) i Ligi Narodowej. W trakcie pierwszego posiedzenia sporządzono petycję, którą zamierzano wręczyć dyrektorowi gimnazjum męskiego. Uczniowie żądali w niej wprowadzania języka polskiego jako wykładowego i uczynienia go, obok historii Polski, najważniejszym przedmiotem. Nadto przygotowano odezwę do pozostałych uczniów, którą na hektografie odbili Stanisław i Barbara Kossuthowie. Dziewczęta z gimnazjum żeńskiego zorganizowały osobne zebrania, aby ustalić szczegóły strajku w swojej szkole.