W latach 1985–1996 był sędzią śledczym, starszym sędzią śledczym, kierownikiem Wydziału Śledczego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Białoruskiej SRR w rejonach bobrujskim, hłuskim i kirowskim; kierownikiem biura śledczego, zastępcą kierownika, kierownikiem Wydziału Spraw Wewnętrznych Bobrujskiego Rejonowego Komitetu Wykonawczego.
Działalność parlamentarna W drugiej turze uzupełniających wyborów parlamentarnych 10 grudnia 1995 roku został wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji z Bobrujskiego Wiejskiego Okręgu Wyborczego Nr 161. 19 grudnia 1995 roku został zarejestrowany przez centralną komisję wyborczą, a 9 stycznia 1996 roku zaprzysiężony na deputowanego. Od 23 stycznia pełnił w Radzie Najwyższej funkcję członka Stałej Komisji ds. Praw Człowieka, Kwestii Narodowościowych, Środków Masowego Przekazu, Kontaktu ze Zjednoczeniami Społecznymi i Organizacjami Religijnymi. Był bezpartyjny, nie należał do żadnej z frakcji parlamentarnych. Od 3 czerwca był członkiem grupy roboczej Rady Najwyższej ds. współpracy z parlamentem Republiki Litewskiej. Poparł dokonaną przez prezydenta Alaksandra Łukaszenkę kontrowersyjną i częściowo nieuznaną międzynarodowo zmianę konstytucji.