Służba Ehlers podaje, że pierwszą nazwą holownika była „Riga”. W czasie I wojny światowej został przejęty przez Niemców i włączony do Bałtyckiej Landeswehry pod nazwą „O”. W listopadzie 1918 roku został oficjalnie przekazany proniemieckiemu rządowi Łotwy Andrievsa Niedry. Wszedł do służby wiosną 1919 roku. Inna wersja historii okrętu mówi, że jeszcze przed wojną był on był on statkiem pasażerskim o nazwie „O”, będącym własnością miejskich władz Rygi.
Estończycy przejęli jednostkę latem 1919 roku, w czasie walk na przedmieściach Rygi (Daugavgrīva). Do służby w Eesti merejõud została włączona we wrześniu 1919 roku. Na listę marynarki wpisana została jako kanonierka „Meeme”.
Głównym zadaniem estońskiej marynarki w latach powojennych było oczyszczenie szlaków komunikacyjnych z min postawionych przez okręty niemieckie i rosyjskie. W tym celu 15 marca 1919 roku powołano do życia Traalerite Divisjon. Funkcję trałowca pełniła również kanonierka „Meeme”. Do 1922 roku udało się oczyścić z 633 min morskich obszar o powierzchni 1679 mil kwadratowych, co zadowoliło dowództwo marynarki. Sytuacja zmieniła się 5 maja 1923 roku – uznano potrzebę ponownego trału w cieśninach Soela (oddzielającej wyspy Hiuma i Sarema) oraz Voosi (oddzielającej wyspę Vormsi od stałego lądu).