Iran brał udział w próbach rozwiązania konfliktów i ustabilizowaniu sytuacji w Górskim Karabachu i w TadżykistanieT. Coville, Najnowsza historia Iranu. Republika islamska, Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 2009, s.190-191..
Był wymieniany wśród inspiratorów zabójstwa przywódców Kurdów irańskich Sadegha Szarafkandiego, Fattaha Aboliego oraz Homajuna Ardalana w berlińskiej restauracji Mykonos 17 października 1992; państwo irańskie zaprzeczyło, jakoby miało związek z tym wydarzeniem.
W 1996 odszedł z ministerstwa spraw zagranicznych i został doradcą Najwyższego Przywódcy ds. zagranicznych. W 2005 wystartował w wyborach prezydenckich w Iranie, ostatecznie jednak wycofał swoją kandydaturę i oficjalnie poparł Haszemiego Rafsandżaniego. Po raz drugi kandydował na urząd prezydenta Iranu w wyborach w 2013, wygranych przez Hasana Rouhaniego. Uzyskał wówczas 6,18% głosów (piąty wynik spośród sześciu kandydatów)Final official results for Iran's presidential election show Rouhani won 50.71 percent of votes..
Autor książek poświęconych chorobom zakaźnym i gruźlicy, jak również prac z dziejów perskiej i irańskiej dyplomacji oraz stosunku Iranu do problemu palestyńskiego.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Teheranie Kategoria:Irańscy i perscy lekarze Kategoria:Irańscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Iranu Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Irańczycy epoki Pahlawich