Był zaangażowany w upowszechnianie kiszenia pasz wśród rolników, pełnił funkcję sekretarza komisj działającej w Polskim Towarzystwie Zootechnicznym oraz doradcy Ministra Rolnictwa).
Stalowa Wola, Podhale (1940–1949) thumb|240px|Wypas owiec na hali thumb|240px|Wypas kulturowy w Dolinie Chochołowskiej (2006) W czasie okupacji (1940–1942) pracował jako chemik-laborant w Zakładach Stalowa Wola. W 1942 w związku z podejrzeniami o udział w akcji zbrojnej, zbiegł na Podhale. Zamieszkał w Zakopanem, gdzie przez dwa lata był zastępcą instruktora łąkarstwa. W tym okresie obserwował skutki rosnącej eksploatacji tatrzańskich pastwisk. Przepasienie, prowadzące do degradacji inicjalnych i słabo ukształtowanych gleb górskich oraz leśnych ekosystemów, było związane z gwałtownym wzrostem pogłowia owiec. W czasie okupacji rosła cena wełny i górale znacznie zwiększyli ich hodowlę (początkowo nie były rekwirowane przez okupanta). Po wojnie liczba owiec wypasanych w Tatrach wynosiła ok. 30 tys., podczas gdy w dobrych sezonach pasterskich nie powinna przekraczać 6–8 tys.