żydowskiej oraz ochronki chrześcijańskiej św. Józefa. Pełnił funkcję wiceprezesa koła Związku Lekarzy Kas Chorych. Był członkiem Towarzystwa Lekarskiego Krakowskiego, był członkiem Towarzystwa Lekarzy Polskich we Lwowie oraz do 1939 Lwowskiej Izby Lekarskiej. W 1933 został wybrany członkiem zarządu sanockiego oddziału Polskiego Czerwonego Krzyża, sprawował stanowisko prezesa tegoż, działającego w budynku przy ul. Ignacego Daszyńskiego 17.
Oprócz działalności zawodowej angażował się aktywnie w życie polityczne, społeczne, wyznanioweAlojzy Zielecki, Opieka społeczna i zdrowotna. W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 468. i charytatywne. Był działaczem Polskiej Partii Socjalistycznej. Pracował w Izraelickiej Gminie Wyznaniowej w Sanoku. Był prezesem Stowarzyszenia Pomocy Dobroczynnej „Gemilas Chesed”. Był także prezesem Stowarzyszenia Rzemieślników (wzgl. Rękodzielników Żydowskich) „Jad Charuzim” w Sanoku (organizacji prowadzącej działalność kulturalną oraz organizującą wsparcie dla ubogich)Edward Zając, Organizacje o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym i sportowym / Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 604..