zniszczył również dużą ilość sprzętu wroga. 18 sierpnia 1945 otrzymał gwiazdę i tytuł Bohatera Związku Radzieckiego po raz drugi.
Po wojnie zajmował wysokie stanowiska dowódcze w Wojskach Lotniczych, był m.in. dowódcą pułku i dywizji. 21 maja 1951 w Millerowie zbudowano jego pomnik. W 1957 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR i został zastępcą dowódcy 30 Armii Powietrznej w Nadbałtyckim Okręgu Wojskowym. W latach 1964–1969 dowódca Armii Powietrznej Karpackiego Okręgu Wojskowego, 1969–1984 zastępca dowódcy Sił Powietrznych ZSRR, w 1970 walczył na Bliskim Wschodzie wraz z egipskimi oddziałami dowodzonymi przez Husniego Mubaraka. Od 29 kwietnia 1975 marszałek lotnictwa ZSRR. W latach 1984–1990 dowódca Sił Powietrznych ZSRR i zastępca ministra obrony ZSRR. W latach 1986–1990 członek KC KPZR. W latach 1990–1993 przewodniczący Państwowej Komisji ds. Użytkowania Przestrzeni Powietrznej i Zarządzania Ruchem Lotniczym. Doktor nauk wojskowych, profesor Akademii Nauk Lotnictwa i Aeronautyki. W latach 1946–1950 i 1974–1989 deputowany do Rady Najwyższej ZSRR. Od 1993 na emeryturze. Od 2006 przewodniczący Rosyjskiego Komitetu Weteranów Wojny i Służby Wojskowej. Przewodniczący Komisji ds.