Tadeusz Fabiani (ur. 4 kwietnia 1907, zm. 20 lub 21 czerwca 1940 w Palmirach) – polski prawnik, działacz akademicki, polityk ruchu narodowego w okresie międzywojennym, ofiara zbrodni w Palmirach.
Życiorys Syn Wacława i Matyldy z domu Wasiewicz. Po egzaminie dojrzałości (Gimnazjum Państwowe im. Adama Mickiewicza w 1925) studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim (1925-1929), zasiadał w samorządzie studenckim, gdzie był sekretarzem generalnym Naczelnego Komitetu Akademickiego, a od 1932 – jego prezesem. Równocześnie był członkiem przedwojennych organizacji studenckich – Konfederacji Akademickiej „Filarecja” oraz Sodalicji Mariańskiej. W 1930 został redaktorem naczelnym periodyku „Prawo” oraz prezesem Rady Konstytucyjnej Bratniej Pomocy Studentów Uniwersytetu WarszawskiegoW.J. Muszyński, [w:] Lista strat działaczy obozu narodowego w latach 1939–1955, red. W.J. Muszyński, J. Mysiakowska-Muszyńska, t. 1, Warszawa 2010, s. 101..