W 1928 ukończył studia na Wydziale Rolniczo-Leśnym z dyplomem inżyniera leśnictwa, po czym podjął pracę w Katedrze Zoologii i Entomologii. Stopień naukowy doktora leśnictwa otrzymał w 1933. Pracę przerwał wybuch II wojny światowejEncyklopedia Szczecina. T. A–O. Red. Tadeusz Białecki. Uniwersytet Szczeciński, Instytut Historii, Zakład Historii Pomorza Zachodniego, Szczecin 1999, s. 543. ISBN 83-7241-089-5.

We wrześniu 1939 brał udział w bitwach nad Bzurą (9–22 września), pod Nakłem i pod Kutnem (10–17 września). Po dostaniu się do niewoli pracował (1939–1945) – początkowo jako robotnik leśny, a później nadleśniczy – w województwie świętokrzyskim (okolice wsi Bałtów, Ruda Kościelna, Lasocin).

Po zakończeniu II wojny światowej wrócił do Poznania i został ponownie zatrudniony na Uniwersytecie Poznańskim. W latach 1945–1954 prowadził prace w gospodarstwach rolnych Golęcin i Żabikowo, był współorganizatorem Nadleśnictwa Fundacji Kórnickiej, zorganizował Zakład Użytków Niedrzewnych na Wydziale Leśnictwa Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu. W 1951 otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego.