Nazwa rodzajowa Lavanify oznacza „długi ząb”, podczas gdy epitet gatunkowy miolaka oznacza „zakrzywiony”. Oba wyrazy pochodzą z języka malgaskiego i odnoszą się do kształtu zębaKrause et al., 1997, s. 504..
Gondwanatheria były niewielką grupą ssaków o niepewnej pozycji filogenetycznej. Znane są z okresu od kredy późnej do eocenu z kontynentów Gondwany, jedynie z zębów i kilku żuchw. Po ich odkryciu w latach osiemdziesiątych XX wieku Gondwanatheria początkowo uznano za należące do szczerbaków wraz z leniwcami, pancernikami i mrówkojadami. Jednakże późniejsze prace uznały podobieństwa z wieloguzkowcami, zróżnicowaną grupą zwierząt kopalnych, bądź też pozostawiły kwestię pokrewieństw Gondwanatheria otwartą. Grupa ta zawiera dwie rodziny. Jedna z nich, Ferugliotheriidae, obejmująca zwierzęta mające zęby o niskich koronach, pojawiła się w kampanie (około 84–71 milionów lat temu) i istniała do mastrychtu na terenie obecnej Argentyny. Wszystkie pozostałe Gondwanatheria, w tym Lavanify, umieszcza się w rodzinie Sudamericidae, której członkowie posiadali zęby o wysokich koronach (hypsodontyzm). Zaliczają się do niej wedle Wilsona et al.