W klasztorze Sōji powstało pięć linii przekazu i linia mistrza Taigena była pierwszą z nich. Okazała się także i największą linią (a w całej szkole sōtō drugąWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. Str. 12830), członkowie której ustanowili ponad sto świątyń i klasztorów w środkowej i wschodniej Japonii.
W 1371 roku mistrz Taigen został trzynastym opatem klasztoru Yōkō. Wtedy też rozpoczął się rozdźwięk pomiędzy klasztorami Sōji a Yōkō. Taigen zaczął się domagać, aby byli opaci klasztoru Sōji otrzymali taką samą rangę starszeństwa jak byli opaci klasztoru Daijō. Wkrótce dołączyła także frakcja mistrza Mugaia Chikō z klasztoru Jōjū, która zaczęła się domagać tego samego dla opatów swojego klasztoruWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. Str. 106.
Pod koniec swojego życia założył klasztor Butsu w Kadze.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 patriarchy Indii i 1 patriarchy Chin.