Posiadała ona własny meczet.
Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 zakładała podział Palestyny na dwa państwa: żydowskie i arabskie. Plan podziału przyznawał obszar wioski Al-Kafrajn państwu żydowskiemu. Żydzi zaakceptowali plan podziału, jednak Arabowie doprowadzili dzień później do wybuchu wojny domowej w Palestynie. Od samego początku wojny wieś była wykorzystywana przez arabskie milicje, które sparaliżowały żydowską komunikację w regionie. W dniu 4 kwietnia 1948 roku siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej zaatakowały pobliski kibuc Miszmar ha-Emek, rozpoczynając dziesięciodniową bitwę o Miszmar ha-Emek. Żydzi po odparciu napaści, zdołali przejść do kontrataku i 12 kwietnia zdobyli Al-Kafrajn. Wysiedlono wówczas wszystkich jej mieszkańców, a następnie 19 kwietnia wyburzono domy.
Miejsce obecnie Teren wioski Al-Kafrajn pozostaje opuszczony, a jej pola uprawne zajęły tereny wojskowego poligonu. Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Al-Kafrajn: „Miejsce i jego okolica są podzielone pomiędzy wojskowy obóz szkoleniowy i pastwiska krów”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wsie arabskie w Palestynie wyludnione w 1948 roku (I wojna izraelsko-arabska)