Początkowo nie zamierzał wstępować do stanu duchownego i uzyskał nawet zgodę na to, by po szkole duchownej pozostać w stanie świeckim. Ostatecznie jednak 25 marca 1800 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa supraskiego Teodozego Wisłockiego i został skierowany do parafii w Kleszczelach jako jej wikariusz. Pięć lat później, po śmierci ojca, przejął po nim kierownictwo tej placówki.
Duchowny unicki Antoni Sosnowski otrzymał również miejsce w kapitule supraskiej, a dwa lata później, gdy diecezja supraska została zlikwidowana, został kanonikiem brzeskim. W 1808 r. został również dziekanem dekanatu drohiczyńskiego diecezji włodzimiersko-brzeskiej. Od 1816 r. nadzorował osiem szkół parafialnych, które sam założył na terenie kleszczelowskiej placówki duszpasterskiej. Nauczano w nich języków cerkiewnosłowiańskiego, polskiego, rosyjskiego, arytmetyki, elementów śpiewu cerkiewnego oraz podstaw rolnictwa i sadownictwa (co było ewenementem w diecezji). W 1819 r., po pomyślnym złożeniu egzaminu na wydziale teologicznym Uniwersytetu Wileńskiego, otrzymał tytuł egzaminatora teologii. Od 1822 do 1825 r.