Johan Krouthén nie traktował tych zmian jako swego ustępstwa na rzecz przystępności, ale jako świadomą adaptację motywu do wyidealizowanej rzeczywistości. Obrazy te pozwoliły mu zachować popularność wśród ogółu społeczeństwa, ale przesłoniły jego dorobek z lat młodości, mający rzeczywistą wartość artystyczną, będący podstawą jego sławy. W 1997 roku Johan Krouthén opublikował w Norrköpings Tidningar artykuł pod tytułem „Konst och naturvetenskap”, w którym w oparciu o własne, poddane starannej analizie obserwacje zawarł przemyślenia na temat stosunku koloru i światła do ludzkiego oka.
W 1901 roku Clara Söderlund i Johan Krouthén doczekali się drugiego dziecka. Rok później pobrali się, a w kolejnych latach przyszły na świat ich następne dzieci.
Johan Krouthén zarabiał na życie sprzedając obrazy na terenie Östergötland oraz w okolicach Jönköping. W tym czasie nawiązał bliższe kontakty z Antonem Ridderstadem, dzięki któremu mógł zyskać więcej zamówień. W pierwszej dekadzie XX wieku stał się głównym portrecistą w okolicach Linköping. Wykonywał też malowidła w kościołach, w tym w kościele św Wawrzyńca w Linköping, remontowanym w 1907 roku. thumb|Letni pejzaż z wędrującymi dziećmi, 1913, Stockholms Auktionsverk W 1909 roku, w wieku 78 lat zmarła w Linköping matka artysty, Hilda Krouthén.