Od 1968 na rencie. Na fali antysemickiej nagonki po wydarzeniach marcowych zmuszony do emigracji. Od 1972 mieszkał z rodziną w Danii, gdzie wykładał na uniwersytecie w Roskilde. W latach 1976–1977 współpracował też z Centre for International Studies w London School of Economics. Od lat 70. wraz z synem Wiktorem wspierał opozycję demokratyczną w Polsce. Publikował w paryskiej Kulturze. Po 1989 wielokrotnie przyjeżdżał do Polski, m.in. uczestnicząc w pracach polsko-izraelskich komisji historycznych oraz spotkaniach związanych z postacią Janusza Korczaka. Pisał artykuły o jego myśli pedagogicznej. W 2003 zainicjował budowę pomnika Korczaka przy ul. Świętokrzyskiej w Warszawie (obok Pałacu Kultury i Nauki). Był ostatnim żyjącym pracownikiem Domu Sierot.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1964)Odznaczenia dla pracowników partyjnych [w:] "Trybuna Robotnicza, nr 171, 21 lipca 1964, s. 5.