W okresie od 1 listopada 1928 do 39 września 1931 roku odbył staże naukowe w znanych klinikach wiedeńskich oraz staż specjalistyczny w Klinice Dermatologicznej Uniwersytetu Poznańskiego.
Lata 1923–1949 Przed II wojną światową pracował w: 1923–1939 – Zakładzie Histologii Prawidłowej i Embriologii UP pod kierownictwem Tadeusza Kurkiewicza (jako student – zastępca asystenta, a następnie asystent i adiunkt) 1931–1939 – prywatnym gabinecie lekarskim w Poznaniu (choroby skórne i weneryczne, kosmetologia).
W kampanii wrześniowej był lekarzem wojskowym w 23. pociągu sanitarnym Lublin–Kowel, dowodzonym przez ppor. Zygmunta Kujawskiego. Pociąg został zbombardowany na trasie w kierunku Kowla, a grupa sanitarna wycofała się za Bug i uczestniczyła w walkach 25. pułku piechoty (zob. bitwy pod Krasnobrodem).
W okresie okupacji niemieckiej przebywał w Częstochowie, gdzie: wykładał histologię na tajnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich Warszawie (filia w Częstochowie) był kierownikiem i ordynatorem Oddziału Chorób Skórno-Wenerycznych w Publicznym Miejskim Szpitalu Powszechnym (1941–1945) prowadził prywatną praktykę lekarską. Po zakończeniu wojny, w roku 1945 wrócił do Poznania.