wartość uśredniona): Skrzydło Ogon Skok Dziób wzdłuż górnej krawędzi T. sicki ♀ (holotyp) 43 40 15 11 T. maculata, ♀♀ n = 11 42,9 44,2 15,8 11,9
Zasięg występowania Zebrogłowik popielaty został wykazany z nielicznych stanowisk na Planalto da Borborema w stanach Alagoas i Pernambuco (północno-wschodnia Brazylia). BirdLife International szacuje całkowity zasięg występowania na 14 600 km², a obszar faktycznie zajmowany przez ten gatunek na 130 km².
Ekologia T. sicki zasiedla półwilgotne lasy wiecznie zielone na wysokości 200–550 m n.p.m., choć jedno ze współczesnych doniesień mówi o ptaku zaobserwowanym na wysokości 76 m n.p.m. Przebywa w wyższych warstwach roślinności. Żywi się owadami, w żołądku holotypu znaleziono chrząszcze (Coleoptera) i karaczany (Blattaria). Prawdopodobnie zjada również pająki. Często dołącza do stad wielogatunkowych, w tym tych z udziałem mrówiaczków ciemnoskrzydłych (Myrmotherula snowi). Żeruje parami, w grupach rodzinnych lub pojedynczo. Pokarmu szuka 7–20 m nad ziemią, okazjonalnie do 5 m. Niezwykle ruchliwy, porusza się krótkimi skokami, przerywanymi ponadsekundową przerwą na poszukiwanie pokarmu. Żeruje w pnączach, przebywa zarówno w okolicy pnia, jak w koronach drzew. Pożywienie zbiera z liści, niekiedy także martwych. Pieśń to długi, suchy terkot.