Już w 1764, na mocy ukazu Katarzyny II o sekularyzacji mienia cerkiewnego majątek ziemski klasztoru został upaństwowiony, a wspólnota, podobnie jak inne monastery, przeszła na utrzymanie państwowe.
Monaster zyskał na znaczeniu jako ośrodek pielgrzymkowy w w. XIX. Stulecie to było również okresem jego intensywnej rozbudowy. W 1840 wzniesiono na jego terenie trójkondygnacyjną dzwonnicę z cerkwią Trzech Świętych Hierarchów. Obiekt ten trzy lata po ukończeniu budowy poświęcił metropolita moskiewski Filaret. W 1872 rozbudowano cerkiew Opieki Matki Bożej o drugi ołtarz Pochwały Matki Bożej. Sześć lat później, z okazji 500 lat istnienia monasteru, wzniesiono w nim nową cerkiew św. Atanazego z Athosu i św. Sergiusza z Radoneża, która zastąpiła jedną ze świątyń zbudowanych w XVII wieku. W 1896 fabrykant N. Konszyn ufundował wzniesienie kolejnej cerkwi, pod wezwaniem Wszystkich Świętych, z przeznaczeniem na grobowiec rodzinny. Z kolei 1902 ekonom ławry Troicko-Siergijewskiej archimandryta Nikon (Rożdiestwienski) pokrył koszty renowacji cerkwi Opieki Matki Bożej.