Ostatecznie w listopadzie 2014 otrzymał pozwolenie na starty w reprezentacji Szwecji. W barwach szwedzkiej kadry zadebiutował w rozgrywanych w Renie dniach 12 i 14 grudnia (14 przeprowadzono dwa konkursy jednego dnia) konkursach Pucharu Kontynentalnego, w których zajął kolejno 58., 56. i 44. pozycję. Dwa tygodnie później ponownie wystąpił w zawodach tego cyklu, rozegranych w Engelbergu, zajmując dwukrotnie 57. miejsce. Do Pucharu Kontynentalnego powrócił 16 stycznia 2015, gdy w Sapporo uplasował się na 48. pozycji. Dzień później zajął 30. miejsce, zdobywając tym samym pierwszy w karierze punkt do klasyfikacji generalnej tego cyklu, a osiągnięcie to udało mu się powtórzyć także 18 stycznia w tej samej miejscowości, gdzie zajął 25. miejsce.
5 lutego 2015 wziął udział w konkursie indywidualnym podczas mistrzostw świata juniorów, w którym, po skoku na odległość 82,5 metra zajął 54. pozycję w stawce 66 skoczków.
W lutym został indywidualnym mistrzem Szwecji w skokach narciarskich na normalnej skoczni w Örnsköldsvik.
W tym samym miesiącu wystartował w rywalizacji skoczków na mistrzostwach świata, gdzie nie przebrnął kwalifikacji do obu konkursów indywidualnych, a w konkursie drużynowym, wraz ze szwedzką kadrą uplasował się na 13.