Studia medyczne W 1946 r. Butejko został przyjęty na Pierwszy Moskiewski Państwowy Uniwersytet Medyczny im. I.M. Sieczenowa. W trakcie studiów otrzymał zadanie, by obserwować częstość oddechu pacjentów w związku z nasileniem ich stanów chorobowych. Szybko doszedł do wniosku, że istnieje związek pomiędzy tymi dwoma czynnikami – im poważniejszy stan pacjenta, tym ciężej on oddychał. Jego główną dziedziną zainteresowania w czasie studiów było nadciśnienie tętnicze, na które sam cierpiał. Mimo dostępu do najlepszych lekarstw choroba rozwijała się i w roku 1952 lekarze dawali Butejce najwyżej kilka miesięcy życia. Nikt nie znał przyczyny jego choroby. Butejko będąc sam w bardzo złym stanie zdrowia, zauważył swoje problemy z oddychaniem. Przypomniał sobie obserwacje chorych pacjentów i ich sposób oddychania. Butejko wpadł wówczas na pomysł, że być może to nie choroba jest przyczyną problemów z oddychaniem, ale to ciężki oddech i hiperwentylacja wywołują chorobę, więc możliwa jest poprawa stanu zdrowia poprzez świadomą i celową kontrolę oddechu. Interesował się również jogą i znał techniki oddechowe praktykowane w tej sztuce. Zaczął ją wykorzystywać, aby spłycić swój własny oddech. W ciągu kilkunastu minut poczuł, że jego symptomy chorobowe takie jak ból głowy, ból w okolicy serca, bóle nerek i mięśni zniknęły.