Okres po II wojnie światowej Po zakończeniu wojny został podprokuratorem Sądu Okręgowego w Warszawie, oddelegowanym do pracy w Ministerstwie Sprawiedliwości, w którym pozostał do 1950. Był obserwatorem procesu norymberskiego głównych zbrodniarzy wojennych, w tym był obecny na sali rozpraw w dniu ogłoszeniu wyroku 1 października 1946. W latach 1946–1949 był starszym asystentem prof. Stanisława Batawii w Katedrze Kryminologii Uniwersytetu Łódzkiego. W 1947 udał się na stypendium naukowe do Paryża, w trakcie którego w 1949 uzyskał na Sorbonie (Uniwersytet Paryski) doktorat z prawa.
W 1950 został wpisany na listę adwokatów. Podjął pracę w Centralnym Zarządzie Budowy Miast i Osiedli „ZOR” (Zakład Osiedli Robotniczych). W 1956 przeszedł do pracy w Wydawnictwie Prawniczym, w ramach którego do 1958 kierował czasopismem „Prawo Za Granicą. W 1958 został sekretarzem redakcji miesięcznika „Państwo i Prawo” i funkcję tę pełnił nieprzerwanie do śmierci w 2006.
W latach 70. i 80.