Często są wyróżniane trzy tarasy akumulacyjne nadzalewowe (II): niższy, Praski (II a), na lewym i prawym brzegu Wisły wyższy, Falenicki (II b), zachował się tylko na prawym brzegu najwyższy, Otwocki (II c), pokrywający piaskami osady zastoiska warszawskiego, zachował się tylko na prawym brzegu Powstały one podczas zlodowacenia północnopolskiego (bałtyckiego, ostatniego).
Niektóre źródła wymieniają tarasy nadzalewowe: Praski Bródnowski Skurczyński
Tarasy wydmowe thumb|upright=1.2|Tarasy nadzalewowe i nadbudowujące je tarasy wydmowe. Tarasy wydmowe zbudowane są z piasków. Tworzą je formy pochodzenia eolicznego, przede wszystkim wydmy i będące śladami ich przemarszu pokrywy eoliczne. Wydmy dzieli się na paraboliczne, wałowe i nieregularne. Były one przemieszczane przez silne wiatry z zachodu i północnego zachodu. Wydmy nadbudowują tarasy nadzalewowe, maskują też wschodnią skarpę wiślaną, której lokalny fragment jest widoczny jedynie w rejonie Falenicy. Wydmy formowały się na powierzchni tarasów nadzalewowych w okresie starszego i młodszego dryasu.
Największe wydmy występują na tarasie otwockim, mniejsze na falenickim. Znajdują się też na tarasie praskim i na lewym brzegu.