Dolina Wisły Dolinę (pradolinę) Wisły budują tarasy rzeczne, czyli płaskie stopnie nachylone zgodnie ze spadkiem rzeki. Na obszarze Warszawy są to tarasy: zalewowy (I) – rzeka Wisła oraz wznoszące się po jej obydwu stronach listwy stopni tarasu zalewowego nadzalewowe (II) – na prawym i lewym brzegu oraz tarasy zastoiskowy Kawęczyński (Radzymiński), przykryty piaskami tarasu nadzalewowego najwyższego i tarasów wydmowych, na prawym brzegu wydmowe, nadbudowują tarasy nadzalewowe, głównie na prawym brzegu Tarasy rzeczne zostały ukształtowane przez rzekę Wisłę w jej kolejnych cyklach ewolucyjnych w wyniku następujących procesów: erozja, czyli wcinanie się rzeki głębiej w dolinę akumulacja osadów rzecznych W późnym plejstocenie pod koniec zlodowacenia północnopolskiego, gdy powstawały tarasy nadzalewowe, w okresach ociepleń dominowała prawdopodobnie erozja, w chłodniejszych akumulacja osadów. Z kolei tarasy zalewowe (wyższy i niższy) wytworzyły się w następującym potem holocenie (najmłodszej epoce geologicznej) w wyniku zmian zasięgu Bałtyku stanowiącego bazę erozyjną dla Wisły, jak również zmian klimatu (ochłodzeń i ociepleń).
Tarasy rzeczne niższe są zawsze młodsze od wyższych.