Większy napływ Żydów nastąpił dopiero po 1885, kiedy osada Kamienna stała się istotnym węzłem kolejowym Kolei Iwangorodzko-DąbrowskiejReporter „Gazety Kieleckiej” w sierpniu 1884 roku donosił, że dzięki budowie kolei w ciągu roku „mała wioseczka Kamienna (...) nagle powołana została do życia”. Historyk Marcin Medyński stwierdził zaś, że w osadzie „po wybudowaniu kolei żadna dziedzina życia nie pozostała tak sama”. Marcin Medyński, „Nagle powołana do życia” – wieś – osada – przyszłe miasto, w: Marcin Medyński, J. Krauze, Miasto kolejarzy nad Kamienną, wyd. 2 uzup. i zm., Skarżysko-Kamienna 2008, s. 175.. W 1891 wybudowano pierwszą synagogę, mykwę i cheder, a na przełomie XIX i XX w. powstał kirkutK. Urbański, Almanach gmin żydowskich województwa kieleckiego w latach 1918–1939, Kielce 2007, s. 133–135.. W 1911 utworzono w Kamiennej okręg bożniczy, którego pierwszym rabinem został Szmul Leo GelblumMarcin Medyński, Gelblum Szmul (Szulim) Leo, w: Skarżyski słownik biograficzny, pod red. K. Zemeły, Skarżysko-Kamienna 2008, s. 81–82.. Dwa lata wcześniej – w 1909 roku – nieczynne Zakłady Żelazne i Stalowe „Skarżysko” w Kamiennej wydzierżawił Mendel Feldman, rozpoczynając produkcję. W pierwszej połowie 1914 roku wynosiła ona 90 tys. pudów (tj. ok. 1,49 tys.