na Krymie wstąpił do grupy ukraińskich oficerów, którzy przybyli do Polski, aby przejść do oddziałów Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej. Jesienią 1920 r. zdezerterował jednak do bolszewików. Został zastępcą szefa zarządu operacyjnego sztabu 12 Armii. Następnie był zastępcą szefa oddziału służb specjalnych zarządu operacyjnego Kijowskiego Okręgu Wojskowego. Na początku 1921 r. pełnił funkcję zastępcy szefa oddziału spraw wewnętrznych zarządu operacyjnego Kijowskiego Okręgu Wojskowego. Od września tego roku wykładał topografię w 5 szkole wojskowej w Kijowie. W lutym 1923 r. został wykładowcą wyższej szkoły połączonej gławkoma S. S. Kamieniewa. Następnie wykładał nauki wojskowe w instytucie oświaty ludowej. W październiku 1930 r. został aresztowany. W poł. marca 1931 r. skazano go na karę śmierci, wykonaną przez rozstrzelanie 12 kwietnia.
Bibliografia Jarosław Tinczenko, Офицерский корпус армии Украинской Народной Республики, 2007
Linki zewnętrzne Biografia Aleksandra I. Batruka Kolejna biografia Aleksandra I. Batruka