Do określenia poprawek deklinacji wykonano również dodatkowe obserwacje Słońca i planet aby nanieść poprawki nachylenia równika poszczególnych katalogów.
GC Równocześnie z katalogiem FK3 Lewis Boss stworzył w 1937 The General Catalogue (GC), zawierający pozycje i ruchy własne 33342 gwiazd jaśniejszych od 7 wielkości gwiazdowej oraz kilku tysięcy gwiazd słabszych. Oparty był na analizie wielu katalogów o epokach od 1755.0 do 1930, ale w porównaniu z FK3 posiadał większe błędy wartości tychże ruchów.
N30 Katalogi GC i FK3 były określone na epokę 1900.0, więc ich dokładność w przeciągu kilkudziesięciu lat uległa degradacji na skutek niedokładności ruchów własnych. Bazując na tych katalogach w 1952 Morgan opracował katalog N30, celem zwiększenia liczby gwiazd referencyjnych w stosunku do ich liczby (w FK3) oraz poprawienia dokładności ich pozycji.
FK4 Duża ilość obserwacji gwiazd fundamentalnych, jakie wykonano od czasu powstania katalogu FK3 była przyczyną zainicjowania w 1952 przez Zgromadzenie Generalne IAU prac nad systemem FK4, który miał stać się odniesieniem dla fotograficznych katalogów strefowych (AGK3) oraz dla wyznaczeń długości i szerokości realizowanych w ramach Międzynarodowego Roku Geofizycznego.