Złożony z Anglików i Szkotów zespół ostatecznie wygrał wszystkie 19 spotkań, jednak puchar Donalda Currie przekazał drużynie , która zdaniem przyjezdnych stawiła im największy opór.
Rok później Griqualand przekazali puchar krajowemu związkowi, South African Rugby Board do wykorzystania przy okazji rozgrywkach krajowych. Jako pierwsi Currie Cup wznieśli rugbyści Western Province. W turnieju w 1892 roku udział wzięło zaledwie pięć drużyn, które rozgrywały spotkania systemem kołowym na jednym stadionie. Do 1920 roku całe zmagania trwały od tygodnia do 10 dni. Turniej odbywał się też nieregularnie – pierwszeństwo miały spotkania międzynarodowe; rozgrywki zostały również zawieszone na czas wojny.
W 1922 roku zmagania powiększono do ośmiu drużyn. Zmieniono też format rozgrywek: mecze nadal rozgrywano systemem „każdy z każdym”, jednak rozłożono je na cały sezon (jedno spotkanie na swoim boisku, jedno na boisku przeciwnika). W 1939 roku w turnieju udział wzięło już 12 zespołów podzielonych na grupy północną i południową. Ich zwycięzcy spotkali się w pierwszym w historii finale Currie Cup, a tryumfatorem okazał się zespół Transwalu.